پاییز آمدست که خود را ببارمت پاییز لفظ دیگر"من دوست دارمت" بر باد می دهم همه ی بود خویش را یعنی تو را... به دست خودت می سپارمت! باران بشو، ببار به کاغذ، سخن بگو وقتی که در میان خودم می فشارمت پایان تو رسیده گل کاغذی من حتّی اگر خاک شوم تا بکارمت اصرار می کنی که مرا زود تر بگو گاهی چنان سریع که جا می گذارمت پاییز ِ من، عزیز ِ غم انگیز ِ برگریز یک روز می رسم... و تو را می بهارمت! برچسبها: سید_مه

یک فنجان یادت کافی ست تا باران بند نیاید تا صبح، پشت پنجره بنشیند و انگشتش را جلوی دهانش بگیرد رو به گنجشکها، که هیس! آرام بگیرید اینجا کسی، توی فنجانش مــَـــــه را دارد هنوز ... + نوشته شده در دوشنبه یازدهم بهمن ۱۳۹۵ساعت 13:0 توسط آراس |

از متفاوت بودن نترس سبک زندگی خودت را داشته باش و حتی اگر نتیجه اش تنهایی بود بدان که تنهایی، بهتر از بودن در میان کسانی ست که تو را در صورتی دوست دارند که مانند آنها رفتار کنی + نوشته ش

به کجا چنین شتابان ؟
گون از نسیم پرسید
دل من گرفته زین جا
هوس سفر نداری
ز غبار این بیابان؟
همه آرزویم اما
چه کنم که بسته پایم
به کجا چنین شتابان؟
به هر آن کجا که باشد به جز این سرا، سرایم
سفرت به خیر، اما تو و دوستی خدا را
چو از این کویر وحشت به سلامت گذشتی
به شکوفه ها به باران
برسان سلام ما را

---

به کجا چنین شتابان ؟
گون از نسیم پرسید
دل من گرفته زین جا
هوس سفر نداری
ز غبار این بیابان؟
همه آرزویم اما
چه کنم که بسته پایم
به کجا چنین شتابان؟
به هر آن کجا که باشد به جز این سرا، سرایم
سفرت به خیر، اما تو و دوستی خدا را
چو از این کویر وحشت به سلامت گذشتی
به شکوفه ها به باران
برسان سلام ما را

---